ابن هشام الحميري ( مترجم : سيد هاشم رسولى محلاتى )

39

السيرة النبوية ( زندگانى محمد ص ) ( فارسي )

( 1 ) كه اينها در مكه مسلمان شده بودند ولى هنگامى كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بمدينه هجرت كرد آنها در مكه ماندند و بخاطر جلوگيرى پدر و مادر و فاميل از هجرت بمدينه منصرف شدند ، و پس از اينكه قريش ببدر آمدند اينان نيز بهمراه مشركين آمدند و در بدر كشته شدند . اينان عبارت بودند از : حارث بن زمعة - از قبيله بنى اسد ، ابو قيس بن فاكه - از بنى مخزوم - عاص بن منبه - از بنى سهم - ، على بن امية - از بنى جمح - . ( مسلمانان نميدانستند آيا سرنوشت اين چند نفر چيست و در آخرت اهل بهشتند يا دوزخ ) خداى تعالى آيهء ذيل را در اين باره نازل فرمود : « آنان كه هنگامى كه فرشتگان قبض روحشان كنند در حال ظلم بخويشتن بميرند ، فرشتگان از ايشان پرسند در چكار بوديد ( و چرا بنزد مسلمانان هجرت نكرديد ) گويند ما در روى زمين مردمى ضعيف و ناتوان بوديم ، فرشتگان گويند آيا زمين خدا پهناور نبود كه در آن سفر كنيد ( و از محيط جهل و كفر بسرزمين علم و ايمان هجرت كنيد ، و بدين ترتيب عذر ايشان پذيرفته نشود ) و جايگاهشان جهنم است كه بسيار بد جايگاهى است » [ ( 1 ) ] . تقسيم غنائم : بدستور رسول خدا صلى اللّه عليه و آله غنائم جمع آورى شد و همه را در يك جا جمع كردند در اين موقع بر سر تقسيم آن ميان مسلمين اختلاف شد ، گروهى كه آنها را جمع كرده بودند همه را حق خود ميدانستند و آنان كه دشمن را شكست داده بودند و تعقيبشان كرده بودند ميگفتند : غنائم حق ما است زيرا اگر ما نبوديم و دشمن را تار و مار نميكرديم شما نمىتوانستيد غنيمتى بدست آوريد ، عده‌اى كه در مدت جنگ اطراف عريش و سايبان پيغمبر را گرفته و از آن حضرت محافظت ميكردند مدعى بودند كه شما به اين غنائم سزاوارتر از ما نيستيد ، زيرا اگر براى حفظ جان

--> [ ( 1 ) ] سورهء نساء آيهء 97 .